Verslag van Transsiberie express en Mongolie

Hierbij een beknopt verslag van de afgelopen dagen in de Transsiberie express, want ons eigen verslag over deze reis door Siberie is veel te lang om over te nemen:

De dag van vertrek in Moskou was het onafhankelijksheidsdag: veel mensen waren vrij, maar de activiteiten werden niet echt druk bezocht. De Russen hebben niet veel met deze dag. 's avonds met de metro naar het treinstation, waar het nog wel even zoeken was naar het juiste station en perron. Allerlei mensen wilden ons naar een wachtruimte sturen, die ver van de trein was.
Exact om 22.03 uur vertrok de trans siberie express volgens schema. De treinreis was prachtig. De eerste twee dagen, was het landschap nog niet bijzonder indrukwekkend, maar toen we eenmaal diep in Siberie zaten werd het echt heel erg mooi. Van de naar schatting 300 a 400 reizigers, waren er slechts 30 a 40 toeristen. De rest vnl. Mongoolse handelaren, die de toeristen nagenoeg allemaal gewoon niet zien staan, hun eigenlijk als belemmering zien en alleen maar gefocused zijn op handel, handel, handel, veel kleding, drank en sigaretten, maar eigenlijk van alles. Verder zopen ze het gehele etmaal rond en regelmatig werden sommige dronken afgevoerd door kameraden of politie en een stevige ruzie kwam ook wel voor. De handel die telkens op de stations voor 2 tot 25 minuten plaatsvindt, is wel prachtig om te zien. De trein rijdt echter zonder signaal weer weg, dus we hebben meerdere malen in een rijdende trein moeten springen. Leuk contact gehad met een aantal overige toeristen uit o.a. Nederland, Australie, Spanje en Finland. Ook met een enkele wel aardige Mongool pogingen tot gesprekken gehad en gezellig bier gedronken (hier in Ulan Bator zijn de Mongolen trouwens erg aardig).
Na een paar dagen begint het goed te wennen dat je je nagenoeg niet kunt wassen en steeds smeriger wordt. Het eten in de trein was, overigens in tegenstelling tot we van anderen hebben gehoord, relatief uitstekend.
Erg grappig was ook het feit dat je tijdens de trans siberie trip door 4 tijdzones heen reist. Dat gecombineerd met het feit dat in de trein moskou tijden worden gehanteerd, de trein op een gegeven moment flinke vertraging had, maakt dat je geen idee hebt, wanneer je waar aankomt.
Zondagochtend naast het Baikal meer (het diepste en grootste zoetwater meer ter wereld) wakker geworden. Het uitzicht hierover was prachtig. Verder in Siberië enorme uitgestrekte wouden, prachtige bergen en uitgestrekte dalen. Om circa 20.30 uur bij de Mongoolse grens, waar we 8 uur zoet zouden zijn. 5 uur in rusland en 3 in Mongolië. Maar die Mongoolse smokkelaars die hun waar in alle hoeken en gaten stoppen, moeten ook goed gecontroleerd worden. Ze vroegen ons ook nog om drank mee te nemen, maar dat hebben we zeker na al hun onaardigheid niet gedaan.
Het landschap in Mongolie was ook erg mooi. Veel mooie bergen, rivieren, Gers (nomaden tenten), paarden en ander vee.
Nu zijn we dus in Ulan Bator de hoofdstad van Mongolië, maar daarover dinsdag een nieuw verslag.

Meer foto´s van de trans siberie expres

In Ulan Bator werden we op het station met een luxe auto opgehaald (begon goed) en naar onze homestay gebracht. We hadden verwacht bij een mongoolse gezin in huis te komen, maar kregen een ruim, luxe appartement voor onszelf op circa 20 a 30 minuten lopen van het centrum. Eindelijk weer heerlijk gebadderd.
Beetje rondgelopen door de stad. Ulan Bator is een enorme grote en arme stad met veel slechte wegen, erg stoffig, veel onafgedekte diepe putten, zwerfhonden en wandelede telefooncellen. Buiten het centrum zeer armoedig, in het centrum zelf ook veel moderne welvaart en veel aanzienlijk rijkere en echt rijke mensen.
In de stad waait momenteel een ware pluisjes storm, waardoor het de hele dag lijkt alsof het licht sneeuwt. Ze kriebelen ook lekker.
Op zoek naar een geldautomaat. Maar dat hebben ze hier nog niet. Dus maar met creditcard geld opnemen, maar ook daarvoor waren eerst nog 5 mensen nodig, omdat mogelijk te maken. We vragen ons af hoe de andere toeristen aan geld komen. Je ziet hier trouwens weinig toeristen, en bijv. souvenirsshops of boekwinkels met landkaarten e.d. kom je ook niet tegen. Internetcafe's daarentegen wel. Heel veel zelfs omdat half Ulan Bator aan "Doom" verslaafd lijkt te zijn. Het zijn dus vnl. game-rooms.
Vandaag pas 's middags op pad gegaan en naar het Gandantegchinien klooster geweest. Echt fantastisch. Op nog geen handvol toeristen na, alleen maar Mongolen (deels in prachtige kledij, lijkt een beetje tibetaans) die er allerlei bidrituelen afleggen. Ook een tempel met een enorm "gouden" beeld, waar velen geld offeren en een soort mini-bedevaartronde afleggen, met gebeden op diverse plaatsen.
Daarna op zoek naar een goedkoper verblijf. Guesthouse gevonden waar een 2-persoonskamer slechts 6 USD kost. Een 4 of 6 uiteraard nog veel minder (een hotel kost hier gauw 40 tot 80 USD per nacht).
Regelmatig lekker gezeten om het mongoolse stadsleven te bestuderen. Op een pleintje werd net als in de trein duidelijk dat vrouwen nog weinig mogen inbrengen en niet alleen op een bankje kunnen zitten. Ze werd regelmatig lastig gevallen door mannen. De vierde werd meteen handtastelijk. Toen ze aangaf hier niet van gediend te zijn, werd ze meteen in elkaar geslagen, waarbij andere mannen die man steunde. We besloten dat het niet erg wijs zou zijn om in te grijpen, maar dat viel niet mee. Morgen gaan we voor 6 dagen het platteland in. Volgende week dinsdag een nieuw verslag.

We zijn dus 6 dagen de Gobi ingeweest. woensdag 19-6 vertrokken met een jeep, chauffeur en gids. Na 30 km eindigde de onverharde weg al en die zou nog zo'n 1.300 km aanhouden. Geen van onze ingewanden zit nog op dezelfde plaats als vorige week.
In de uitgestrekte vlakten is het lastig de weg te vinden. We hebben ook meerdere malen bij Gers gestopt om aan Nomaden de weg te vragen. Wanneer we bij zo'n ger stopte, kwam de hele familie naar buiten om te kijken wat er aan de hand was. Ze komen natuurlijk weinig mensen tegen. Zelf zijn we ook weinig toeristen tegengekomen, soms anderhalve dag helemaal niet en soms waren we de enige op de plek van overnachting. De vlakten waren prachtig. In de uitgestrektheid zat ook zeker aardige afwisseling in de soort begroeing, de dieren die je zag, vlak / heuvel / rotsachtig / bergachtig, etc. Dieren die we gezien hebben, o.a. Black tailed gazelle s, steenbokken, buizerds, adelaars, kraanvogels, gieren, vossen, vele kamelen, paarden en yaks. Op deze vlakten zijn paard, os en kameel nog echt de belangrijkste vervoersmiddelen en je ziet nagenoeg geen auto's. Echt prachtig. Ook 's avonds een keer te gast geweest bij een nomaden familie, geprobeerd te praten, warme paardenmelk en geitenyoghurt gegeten (we leren hier van alles eten: 's ochtends meestal soep, pannekoeken (met ui) en brood, de lunch bestond meestal uit een koud geworden mongoolse maaltijd (toch al niet echt super) en een keer zelfs uit een soort koude kittekat uit blik, en 's avonds een keer een half opgewarmd schaap, maar onze magen kunnen het hebben)
Ook prachtig valleien met mooie rivieren en een van de laatste dagen nog een Klooster met een boedhistisch schooltje bezocht en het Erdene Zuu klooster in Karakorum. Na ruim 1.300 km weer terug op de verharde weg, maar dat is ook een ramp hier. Enorme gaten en de ingewanden werden verder door elkaar geschud. Toen we eindelijk weer eens een eetpauze hadden, moesten we eerst een uur wachten voordat de prins van Japan (hebben ze die dan?) met zijn gevolg uitgegeten was. In Ulan Bator heeft het gisteren flink geregend (gelukkig gemist), zodat het nu ook een modderpoel is. Vandaag (25-6) naar het Winterpaleis van Bhogd Khaan geweest (mooie tempels met museum), een monument (Zaisan memoral) op een prachtig uitzicht punt bezocht en wederom een toer geboekt. Donderdag gaan we een dagje naar Terejl, een groot natuurpark vlakbij (80 km) Ulan Bator.
We vinden Mongolie echt een prachtige reisbestemming. Echt een aanrader om zeker 2 tot 5 weken (het is 3 keer zo groot als Frankrijk) te verblijven. Wij moeten helaas heel wat mooie dingen missen. Dit is de laatste keer dat we gebonden zijn aan een bepaalde vertrekdatum. Zondag vertrekken we naar Beijing.
Ook Ulan Bator vinden wij best aardig. Velen beschrijven het als kille, kale en grauwe stad, maar je hebt vele leuke pleintjes waar van alles te zien valt.

De afgelopen dagen zijn we in Ulan Bator e.o.geweest. Naar Zanabazar Museum of Fine Arts, National Historic Museum van Mongolie, veel rondgelopen & gerelaxed op pleintjes & terrassen.
De hele donderdag naar het Terelj Natuurpark geweest deels gelegen in een erg mooie vallei. Een park aangelegd voor toerisme, maar die zijn we nauwelijks tegengekomen. Het hoogseizoen moet nog beginnen (in Ulan Bator wordt het wel steeds drukker met toeristen). Hier hebben we o.a. paardgereden over ruw terrein, door riviertjes & prachtig landschappen. Daarna zouden we nog wat gaan lopen door de bergen, maar we werden overvallen door een enorme hoosbui, die bijna 2 uur aanhield. Gescholen & daarna nog maar een klein stukje kunnen klauteren. Wel erg mooi. Gisterochtend weer naar grootste klooster v. Mongolie geweest, want 's ochtends vroeg zijn er allerlei ceremonies met monniken in prachtige kledij. Was ook heel leuk. Ook onze lonely planet weer verkocht, voor bijna net zoveel als dat wij hem o.d kop hadden kunnen tikken. Vandaag de treintickets opgehaald, er waren nog problemen, maar morgenochtend vroeg vertrekken we naar Beijing. We zijn net een internetcafe ingevlucht omdat er zwaar weer aankwam (regenseizoen begint). We hebben geen idee wanneer we weer kunnen internetten, want volgens Peter (reisgenoot uit transsiberie expres, net terug uit Beijing) is het nog steeds lastig om te internetten sinds de cafebrand daar.
Verder hebben we veel gezeik met Planet Internet over de opzegging van ons mxstream abonnement. Voorals nog weigeren ze de opzegging te aanvaarden, wat ons ruim 350 euro gaat kosten (ter vergelijk, een luxe hoofdgerecht kost hier ongeveer 1 euro), waar geen diensten tegenover staan. Tip voor mensen die lang op reis gaan: begin heel vroeg met je opzeggingen (minstens 6 maanden voor reis) en check alle bevestigingen goed. De opzeggingen bij Telfort (2 maal) kostte ons ook erg veel moeite.
Nb. Mongolie is een Burger King, McDonald's & KFC vrij land. Hulde !