Shanghai

22 juli 2002

Hoogtepunt sinds vorige bericht :  

Huangshan en Putoushan

Dieptepunt sinds vorige bericht :   Jiujang (hier ging echt alles fout)
Gezondheid :   Nog steeds prima
Weer :   Veel zonnig en erg warm (vaak ook vochtig) en heel af en toe wat regen
Verslag afgelopen periode :

Quick links:

Home

Route

Gezondheid

Overige verslagen:

Moskou

Ulan Bator I (Mongolië)

Ulan Bator II (Mongolië)

Ulan Bator III (Mongolië)

Beijing (China)

Xi'an (China)

Shanghai (China)

Hong Kong (China)

Yanshuo China

Dali I (China)

Dali II (China)

Arno bij de Huang shan bergenEven kort een berichtje uit Shanghai over de afgelegde route in de afgelopen dagen.

Op het laatste moment (1 uur voor vertrek) besloten niet naar Hua Shan te gaan, maar via de Yangzi rivier naar Huangshan (Yellow mountain zoek de verschillen) te gaan. Een op papier nog mooier gebergte.

Eerst echter via Luoyang (mooie grotten met vele beelden) en Shaolin Si (duizenden Kunfu trainees en mooie bergen, tempels en andere bouwwerken)naar Jiujang gereisd. Hier weer de bus naar Huangshan (echt heel erg mooi).
Daarna via Guangzhou (plaatsje (4 miljoen mensen) aan prachtig meer) en Ningbo naar Putoushan gereisd. Putoushan is een eiland voor de kust van Ningbo / Shanghai met vele tempels, beelden, pagodes en lekkere stranden. De temperatuur en luchtigvochtigheid waren hier ook een stuk aangenamer. Was nl erg warm (35 a 40 graden) en erg vochtig de laatste dagen. Op dit eiland heerlijk bijgekomen. Gisteren met de nachtboot in 12 uur naar Shanghai gevaren, waar we vanochtend om 7.00 uur aankwamen. Indrukwekkende grote stad: een heerlijke metropool met een flinke Putoushanaziatische vleug. Helaas wel erg veel luchtverontreining, maar hierdoor schijnt de zon weer niet zo fel (elk nadeel...). Heerlijk om eindelijk weer een klein beetje service te ervaren en engels te horen. Hier ook iets meer westerse toeristen. Die hebben we weinig gezien de afgelopen 2 weken. Wel bijzonder dat het ook hier zelfs lastig is om een plek te vinden waar je kunt internetten.

We gaan nu afsluiten. Morgen meer details over de afgelopen tijd.

 

Vanaf Xian zijn we dus met de trein naar Luoyang gegaan. Was weer eens lastig te vinden waar de ticket office was. We hebben daar een aardige Nederlander, Tom, ontmoet. Het was voor hem ook heel lang geleden dat hij een Nederlander had gesproken. Hij had al een mooie reis door Nepal en Tibet achter de rug. In de trein hebben we daar lekker over gebabbeld en een aantal tips gekregen. Het was wel een mooie treinreis door berglandschap, veel akkerbouw in dalen en terrassen. Samen met Tom hebben we een hotel gedeeld. Luoyang staat bekend om de Longmen grotten. Deze boeddhist grotten met vele beelden waren erg indrukwekkend. Waarschijnlijk de 2 na mooiste van China. De mooiste zijn in Datong. Dezelfde dag zijn we met Tom met de taxi naar Shaolin Si gereden. Dit leuke plaatsje staat bekend om de Kung Fu. Hier is de grootste school voor Kung Fu. We sliepen in de school, dus we liepen zo de pleinen op met de Longmen grottenduizenden Kung fu trainees. Iedere groep in verschillende leeftijden deed een andere oefening. Erg leuk om dit te zien. De omgeving is schitterend, veel hoge bergen. 's Ochtends vroeg was wat minder leuk, want ze begonnen al om 5.00 uur. Veel geschreeuw. Trouwens wel weer leuke mensen ontmoet, Zwitsers stel, erg lachen. In het plaatsje zelf waren nog wat mooie tempels en andere bouwwerken te zien. Shit, wat lijken die tempels toch veel op elkaar!! Wij hebben de kabelbaan naar boven genomen en hebben nog een wandeling in de bergen gemaakt (Song Chan). Dit viel wat tegen. Zag heel weinig, liep aldoor beschut. Achteraf bleek dat er nog een (nieuwe) kabelbaan was, die direct naar een mooie tempel in de bergen ging, foutje, stond niet in de Lonely planet. Balen zijn dat soort dingen, maar dat schijnt bij het (individueel) reizen te horen. Minibus genomen naar Zhengzhou, waar we een ticket naar Wushang hebben geregeld. Geen nachttrein meer, dus daar overnacht. Via Wushang dezelfde dag met de bus naar Jiujiang gereisd. Was een mooie busrit met rijstvelden, bergen etc. Weer een stomme Kung Fu film in de bus.


Even nog wat bijzonderheden/opvallende zaken:
1. Chinezen checken vaak het geld op echtheid, zelfs soms bij 10 Yuan (nb 8 Yuan is een euro)
2. veel kappers met rood licht aan de buitenkant, waarbij je heel andere dingen denkt, maar er wordt echt geknipt.
3. bijna nooit huilende kinderen, wat doen wij toch verkeerd in Nederland??
4. bouwvakkers wonen vaak bij hun werk op straat
5. hebben geen luiers hier, kinderen (alleen jongentjes?) dragen hier een broekje met een gat erin.
6. treinkaartjes worden wel 3 tot 5 keer gecheckt, voor het instappen, in de trein en bij de exit.
7. vaak borg in hotels voor sleutel, varieert van 10 tot 300 Yuan.
8. krijgt altijd een grote kan heet water voor thee in je hotelkamer.
9. Chinezen willen vaak met je op de foto, soms maken ze zelfs heel sneaky een foto van elkaar met ons als achtergrond
10. Miljoenen "Melkert" banen. Mensen doen vaak met zijn 5-en iets wat een man zeer gemakkelijk kan handlen.

Kung Fu Trainees in Shaolin Si Dit was even tussendoor.

Over Jiujiang willen we het niet teveel hebben. Daar ging echt bijna alles fout. Eten was vies, badkamer lekte etc. We wilden graag een gedetailleerde kaart van China hebben, maar dit was daar niet te krijgen bij de CITS, tourist office. Je zou denken dat ze daar Engels spreken, maar niets was minder waar. Ze hadden maar een student van de straat geplukt die ons kon helpen. We wilden namelijk gelijk doorreizen naar een dorpje in de buurt van het mooie Huang shan, en daar overnachten i.p.v. aldoor maar in steden van 6 miljoen mensen te zitten. Maar dan moet je wel een plaatsnaam weten. Afijn niet gelukt en toch maar overnacht in Jiujiang. Opvallend op straat: stoplichten die aftellen, zodat je precies weet, wanner je mag, geinig en veilig voor voetgangers. Via CITS toch maar kaartjes voor de volgende dag geboekt.De bus naar Huangshan bleek in eerste instantie niet te gaan, alleen een bus zonder airco, (veel gezeik weer, weinig engels) toch maar genomen en bleek mee te vallen. Veel aardige Chineze studenten in de bus, was wel leuk. Huang shan (Yellow mountain) is 1 van de grootste attracties in China. Het zijn bergen met 70 pieken. Goedkope kamer zonder douche (60 Yuan, wat verschilt dit toch per keer) in het nabijgelegen plaatsje Tangkou genomen. Vandaag begonnen met malariatabletten. De volgende ochtend al om 4.30 uur (was het geen vakantie?) opgestaan en een taxi geregeld die ons om 5.30 uur Portugese kerk in Ningbo ophaalde. Ze hadden ons gezegd dat de kabelbaan al om 6.00 uur openging en dat je er vroeg bij moest zijn, anders kon je nog weleens lang moeten wachten. Vooral nu de oostelijke kabelbaan gesloten was, achteraf bleek dit dus niet meer zo te zijn. Afijn we waren de eersten en hij ging pas om 6.30 uur open. We waren dus al om 7.00 aan het lopen en het was al aardig druk. Heel veel Chineze groepen waren er al. De Chinezen lijken wel altijd in grote groepen te zijn, dezelfde t-shirts, petjes, echt verschrikkelijk. En ze lopen ook aldoor zo te schreeuwen. Maar dit mocht de pret niet te drukken. We begrepen meteen waarom dit zo vreselijk toeristisch is, het is werkelijk heel erg mooi. Prachtige vergezichten, grote granieten rotsen, veel groen ook. Boven waren er ook nog veel hotels, dat is wel wat minder dan, voor het uitzicht. We hebben maar 1 echte piek beklommen en dat was de Lotus piek. Vrij steile klim en ook erg krap, leuk met tegemoetkomend verkeer. Af en toe door een klein grotje. Uitzicht was schitterend, alleen niet zo romantisch. Het was er erg krap en er waren zoveel mensen, je kon er dus amper staan. Veel Chinezen hadden een slotje gekocht (symbool van verliefde stellen op zich voor eeuwig aan elkaar te ketenen), boven op lotuspeak werden deze ad hekken bevestigd. Het was 's ochtends vroeg al zo vreselijk warm, dus verder wat vlakker wandelingen gemaakt en na een paar uur ad afdaling begonnen. Hierbij kwamen vele dragers ons tegemoet die een zware last van vele tientallen kilo's naar boven sjouwden (paar uur lopen). Dit terwijl er een kabelbaan was. In totaal 7 uur gewandeld. 's middags aan een 7 uur durende busrit begonnen. Duurde langer dan gepland en niemand kon uitleggen waarom en hoelang. Airco was uitgevallen en enorme hobbelweg. Was vrij zwaar dus. Circa 0.00 uur in Hangzhou.
Daarna via Hangzhou (een "plaatsje" van 4 miljoen mensen aan prachtig meer (Xi hu=West lake), hier lekker gewandeld, wel erg warm) en Ningbo naar Putoushan gereisd. 
Donderdag met de nachtboot in 12 uur naar Shanghai gevaren, waar we vrijdag om 7.00 uur aankwamen. Indrukwekkende grote stad: een heerlijke metropool met een flinke aziatische vleug. Hier ook iets meer westerse toeristen. Die hebben we weinig gezien de afgelopen 2 weken. DJ Marcella Wel bijzonder dat het ook hier zelfs lastig is om een plek te vinden waar je kunt internetten.
Vrijdag na het internetten langs club gelopen waar DJ Marcella uit Amsterdam diezelfde avond draaide. Voor de intimi. De DJ die op 24-5 op onze trouwdag in Club Arena draaide. Wat is de wereld toch klein.

Dinsdag vertrekken we vanuit Suzhou naar Hong Kong, vanaf daar meer nieuws.

Foto's wederom allemaal vanuit de creatieve handen van Ar en Suus, van boven naar beneden:

Arno bij de Huang shan bergen Putoushan, Longmen grotten, Kung Fu Trainees in Shaolin Si, Portugese kerk in Ningbo.

Markt in ZhengzhouHuang shan bergen

Boven van links naar rechts: Markt in Zhengzhou, Huang shan bergen

Onder van links naar rechts: Xi hu (West lake), Suus in Putoushan

Xi hu (West lake)Suus in Putoushan