Verslag uit Ulan Bator 17 / 18 juni

Hoogtepunt sinds vorige bericht : De laatste 48 uur in de transsiberie expres (excl onderstaand dieptepunt)
Dieptepunt sinds vorige bericht : De grensformaliteiten tussen Rusland en Mongolie (8 uur van circa 20.30-05.30)
Gezondheid : Uitstekend
Weer : zonnig en warm, maar 's avonds koelt het snel af

Verslag afgelopen periode : Hierbij een beknopt verslag van de afgelopen dagen, want ons eigen verslag is veel te lang om over te nemen: De dag van vertrek in Moskou was het onafhankelijksheidsdag: veel mensen waren vrij, maar de activiteiten werden niet echt druk bezocht. De Russen hebben niet veel met deze dag. 's avonds met de metro naar het treinstation, waar het nog wel even zoeken was naar het juiste station en perron. Allerlei mensen wilden ons naar een wachtruimte sturen, die ver van de trein was. Exact om 22.03 uur vertrok de trein volgens schema. De treinreis was prachtig. De eerste twee dagen, was het landschap nog niet bijzonder indrukwekkend, maar toen we eenmaal diep in Siberie zaten werd het echt heel erg mooi. Van de naar schatting 300 a 400 reizigers, waren er slechts 30 a 40 toeristen. De rest vnl. Mongoolse handelaren, die de toeristen nagenoeg allemaal gewoon niet zien staan, hun eigenlijk als belemmering zien en alleen maar gefocusd zijn op handel, handel, handel, veel kleding, drank en sigaretten, maar eigenlijk van alles. Verder zopen ze het gehele etmaal rond en regelmatig werden sommige dronken afgevoerd door kameraden of politie en een stevige ruzie kwam ook wel voor. De handel die telkens op de stations voor 2 tot 25 minuten plaastvindt, is wel prachtig om te zien. De trein rijdt echter zonder signaal weer weg, dus we hebben meerdere malen in een rijdende trein moeten springen. Leuk contact gehad met een aantal overige toeristen uit o.a. Nederland, Australie, Spanje en Finland. Ook met een enkele wel aardige Mongool pogingen tot gesprekken gehad en gezellig bier gedronken (hier in Ulan Bator zijn de Mongolen trouwens erg aardig). Na een paar dagen begint het goed te wennen dat je je nagenoeg niet kunt wassen en steeds smeriger wordt. Het eten in de trein was, overigens in tegenstelling tot we van anderen hebben gehoord, relatief uitstekend. Erg grappig was ook het feit dat je door 4 tijdzones heenreist. Dat gecombineerd met het feit dat in de trein moskou tijden worden gehanteerd, de trein op een gegeven moment flinke vertraging had, maakt dat je geen idee hebt, wanneer je waar aankomt.
Zondagochtend naast het Baikal meer (het diepste en grootste zoetwater meer ter wereld) wakker geworden. Het uitzicht hierover was prachtig. Verder in Siberie enorme uitgestrekte wouden, prachtige bergen en uitgestrekte dalen. Om circa 20.30 uur bij de Mongoolse grens, waar we 8 uur zoet zouden zijn. 5 uur in rusland en 3 in Mongolie. Maar die Mongoolse smokkelaars die hun waar in alle hoeken en gaten stoppen, moeten ook goed gecontroleerd worden. Ze vroegen ons ook nog om drank mee te nemen, maar dat hebben we zeker na al hun onaardigheid niet gedaan.
Het landschap in Mongolie was ook erg mooi. Veel mooie bergen, rivieren, Gers (nomaden tenten), paarden en ander vee.
Nu zijn we dus in Ulan Bator de hoofdstad van Mongolie, maar daarover dinsdag een nieuw verslag.

We zijn nu in : Ulan Bator
Hoogtepunt sinds vorige bericht : Gandantegchinien klooster
Dieptepunt sinds vorige bericht : Mishandeling van mongoolse vrouw waar we vlak naast zaten
Gezondheid : Prima
Weer : Warm en zonnig
Verslag afgelopen periode : In Ulan Bator werden we op het station met een luxe auto opgehaald (begon goed) en naar onze homestay gebracht. We hadden verwacht bij een mongoolse gezin in huis te komen, maar kregen een ruim, luxe appartement voor onszelf op circa 20 a 30 minuten lopen van het centrum. Eindelijk weer heerlijk gebadderd. Beetje rondgelopen door de stad. Ulan Bator is een enorme grote en arme stad met veel slechte wegen, erg stoffig, veel onafgedekte diepe putten, zwerfhonden en wandelende telefooncellen. Buiten het centrum zeer armoedig, in het centrum zelf ook veel moderne welvaart en veel aanzienlijk rijkere en echt rijke mensen. In de stad waait momenteel een ware pluisjes storm, waardoor het de hele dag lijkt alsof het licht sneeuwt. Ze kriebelen ook lekker. Op zoek naar een geldautomaat. Maar dat hebben ze hier nog niet. Dus maar met creditcard geld opnemen, maar ook daarvoor waren eerst nog 5 mensen nodig, omdat mogelijk te maken. We vragen ons af hoe de andere toeristen aan geld komen. Je ziet hier trouwens weinig toeristen, en bijv. souvenirsshops of boekwinkels met landkaarten e.d. kom je ook niet tegen. Internetcafe's daarentegen wel. Heel veel zelfs omdat half Ulan Bator aan "Doom" verslaafd lijkt te zijn. Het zijn dus vnl. game-rooms. Vandaag pas 's middags op pad gegaan en naar het Gandantegchinien klooster geweest. Echt fantastisch. Op nog geen handvol toeristen na, alleen maar Mongolen (deels in prachtige kledij, lijkt een beetje tibetaans) die er allerlei bidrituelen afleggen. Ook een tempel met een enorm "gouden" beeld, waar velen geld offeren en een soort mini-bedevaartronde afleggen, met gebeden op diverse plaatsen. Daarna op zoek naar een goedkoper verblijf. Guesthouse gevonden waar een 2-persoonskamer slechts 6 USD kost. Een 4 of 6 uiteraard nog veel minder (een hotel kost hier gauw 40 tot 80 USD per nacht). Regelmatig lekker gezeten om het mongoolse stadsleven te bestuderen.

Op een pleintje werd net als in de trein duidelijk dat vrouwen nog weinig mogen inbrengen en niet alleen op een bankje kunnen zitten. Ze werd regelmatig lastig gevallen door mannen. De vierde werd meteen handtastelijk. Toen ze aangaf hier niet van gediend te zijn, werd ze meteen in elkaar geslagen, waarbij andere mannen die man steunde. We besloten dat het niet erg wijs zou zijn om in te grijpen, maar dat viel niet mee. Morgen gaan we voor 6 dagen het platteland in. Volgende week dinsdag een nieuw verslag.

Ulan Bator (1) - Ulan Bator (2) - Moskou